Tollensetal en Troje - oorlogen tegelijkertijd

Hyves Vrijheid van Mening 23 mei 2011, 01:21
 
Daar in een Trojaanse Oorlog, hier in het Tollensetal (Pruissen, Demmin) een veldslag. Men vindt gehavende stoffelijke overschotten.
12e eeuw vC., geen epos geschreven.

Zo zie je maar, er is altijd gevochten!

Vrouw - nou ja dan - bang voor Mannen

Hyves Vrijheid van Mening 31 mei 2011, 14:19
 
Bang voor mannen, ook ik heb er eens eentje meegemaakt. Dat is geen leuk pilsdrinken...
Een foto van haar in Sun.

Het Grote Gebeuren

Hyves Vrijheid van Mening 5 jun 2011, 08:36
 
Erg plezierig deze verfilming van Het Grote Gebeuren herzien te hebben, door Jaap Drupsteen en in 1975 vertoond door de VPRO.

Het Grote Gebeuren als de "Jongste Dag" in Rijssen (OV), geschreven dor Belcampo.
De door Jan Brusse uitgesproken tekst laat horen dat er een literator aan het werk is, prachtige volzinnen in welluidend Nederlands. Ik heb genoten.

WENDING

Hyves Vrijheid van Mening 7 jun 2011, 16:31

 
WENDING

Daar is geen einde
Daar is geen begin
Het enig zijnde
Is wisseling

Het enig blijvende
Is het steeds drijvende
Stuwende ritme, dat alles wendt

Dat bloei en verderven gaan
Leven en sterven gaan
Enkel als beelden kent
Als spiegelbeelden in ruimte en tijd
Van zijn bewegende eeuwigheid

Daar is geen einde
En geen begin
Het enig zijnde
Is wisseling


Garmt Stuiveling
Bundel Elementen, Arbeiderspers te Amsterdam, 1931
2e deel

Machtsstreven en Genotzucht

Hyves Vrijheid van Mening 19 jun 2011, 22:20 

"Machtsstreven en genotzucht in de hedendaagse samenleving zijn de voornaamste bedreigingen voor het christelijke waardestelsel."

Dat zei paus Benedictus XVI vandaag in zijn homilie tijdens een openluchtmis in het stadion van Serravalle in de republiek San Marino.

RKK Artikel

Valkuil Spellingcorrector

Hyves Vrijheid van Mening 25 jun 2011, 16:11
 
Valkuil spellingcorrector is gebaseerd niet op woordenboeken maar op tekstbestanden, vandaar dat kippenhok en kippehok (fout bij Firefox Nederlands 3.0.1) beide door kunnen.

Best interessant voor een ultiem tekstonderzoek.

F.W.H.J. Slijpen - Contardo Ferrini - 100 jaar herdacht

Hyves Vrijheid van Mening 15 jul 2011, 11:39
 
Vandaag 15 juli 2011 F.W.H.J. Slijpen 100 jaar herdacht.

Leraar aan het voormalig St.-Ignatiuscollege te Amsterdam.
Stichtte het Contardo Ferrinicollege te Amsterdam alwaar met avondonderwijs niet afgestudeerde leerlingen een tweede kans kregen. Mijn leraren Alles (Nederlands) en Rooijmans (geschiedenis) gaven daar ook les.
Slijpen geldt als een enorme autoriteit.

Het laatst was hij aanwezig in de Obrechtkerk op de Ignatius-reünie 100 jaar op 16 september 1995.

Homostraatje opgefokt met nieuwe cafe's - misselijk maar waar

Hyves Vrijheid van Mening 17 jul 2011, 22:29 

Een haastig mens kan haast niet door dat Homostraatje Lange Reguliersdwarsstraat lopen; het was al jaren rustig en nu wordt er kunstmatig leven ingeblazen met drommen staande drinkers op straat. Misselijk maar waar.

Ooit zei iemand in Folia dat hij er geleidelijk achter kwam halverwege de maand geen geld meer in zijn portemonnee te hebben. Toen hield hij op met dergelijk cafébezoek. En hier hebben we de clou, het gaat 'm de stad Amsterdam in het geheel niet om de homo's doch slechts om de centen.

Jacques Doucet in CoBrA-Museum

Hyves Vrijheid van Mening 19 jul 2011, 00:37
 
Kunstzinnige schilderijen en collages, een hele organisatie die bijeen te krijgen. Je kijkt je ogen uit.
Ook de film uit 1994 (stervensjaar) met de Franse Cobrakenner Michel Ragon als interviewer is wetenswaardig.

Meisje in fleurig jurkje

Hyves Vrijheid van Mening 21 jul 2011, 20:38
 
Ik vroeg haar nog, wat aardig maar toch beleefd, of ze niet zin heeft in een pils?

Ze antwoordde niet.

Urineles

Luid urineren is mannelijk maar dan ook schadelijk de buurman en de vloer achter te bevochtigen.

De urinestraal als elke straal vervalt in druppels na 10-15 cm, men heeft er een natuurkundige wet van gemaakt, eenmaal de bodem van de urinoir in nog kleinere delen. Wenselijk is zo dicht mogelijk te staan, tegen de achterwand plassen, niet wijdbeens.

Een onderzoekje voor Ignobel, denk ik zo!

Deutschlandfunk 11-11-2013

Die Meistersinger von Nürnberg in Salzburg 2013

 

Wagner 200: Die Meistersinger von Nürnberg

Duur: 5 uur en 15 minuten.

BBC3 Radio 14 september 2013.

Die Meistersinger von Nürnberg tijdens het Salzburger Festival Grosses Festspielhaus
met een nieuwe productie van Stefan Herheim. BBC3 Radio in de serie van Wagner 200.
De opnamedatum staat niet vermeld maar de zes uitvoeringen geschiedden van 2 tot en met 27 augustus.

Die Meisersinger

Eva ..... Anna Gabler (sopraan)
Magdalene ..... Monika Bohinec (mezzo-sopraan)
Hans Sachs ..... Michael Volle (bas-bariton)
Walther von Stolzing ..... Roberto Saccà (tenor)
Veit Pogner ..... Georg Zeppenfeld (bas)
Sixtus Beckmesser ..... Markus Werba (bariton)
David ..... Peter Sonn (tenor)
Kunz Vogelgesang ..... Thomas Ebenstein (tenor)
Konrad Nachtigall ..... Guido Jentjens (bas)
Fritz Kothner ..... Oliver Zwarg (bariton)
Balthasar Zorn ..... Benedikt Kobel (tenor)
Ulrich Eisslinger ..... Franz Supper (tenor)
Augustin Moser ..... Thorsten Scharnke (tenor)
Hermann Ortel ..... Karl Huml (bas)
Hans Schwarz ..... Dirk Aleschus (bas)
Hans Foltz ..... Roman Astakhov (bas)
Nightwatchman ..... Tobias Kehrer (bas)

Koor en Orkest van de Weense Staats-Opera.
Dirigent Daniele Gatti.

Het was de uitvoering van de Meistersinger uit Salzburg 7-4-1974 die op de Nederlandse radio in 1975 werd gegeven dat ik deze opera van Wagner eerst goed heb leren kennen.Zie mijn essay 2013/06. Hans Sachs werd vertolkt door de vermaarde Karl Ridderbusch de cassetteband heb ik talloos gedraaid en nooit was het me teveel. Ik werd lid van het Wagnergenootschap Amsterdam (nu Nederland) tot medio 80er, met een onderbreking van eind 80er tot eind 90er.

Recensie van 2-2-2008 over Die Meistersinger o.l.v. Christian Thielemann.

Holst - Indra (1903)

Wat een bijzonder stuk muziek, symfonieorkest met als solist de sitar, bespeeld door Nishat Khan. Muzikaal, wat (k)langdradig zonder begin of eind, maar smakelijke tonen. Ook gaat de sitar die snelle hoge noten verrichten die ik van andere muziek ken, dat is een vaste prik, langzaam en snel alternerend. Het heeft diepzinnige betekenis maar daar ga ik niet in lezen.

Nishat Khan: The Gate Of The Moon (Sitar Concerto No. 1) (BBC Commission: Wereld Premiere).

PROMS 39 BBC3 12-8-2013

Angela Merkel zwamt over Wagner.

Angela Merkel praat achter elkaar maar zegt niets.
In het programma Zur Diskussion op de Deutschlandfunk dinsdag 13-8-2013 19:15-20:15 ging het helemaal over de politiek en de komende verkiezingen maar de vragensteller begon met enige vragen over haar galabezoek op 25-7-2013 aan Bayreuth.

Bayreuth 25-7-2013

 "Wat ze gelezen heeft?" Ze aarzelde, niet goed in het begin van een programma, maar ze bleef toch doorpraten. Veel meer dan het programmaboekje over Der Fliegende Holländer zal het niet geweest zijn maar met lage stem zei ze nog het een en ander. En dan besluit ze met het noemen van de naam Wapnewski.
Dit nu, geloof ik echt niet. Deze geleerde van de middeleeuwse literatuur is voor Merkel  toch geen studiekost? Ze heeft slechts de naam opgenoemd of ... die stond in het programmaboekje!



Deutschlandfunk 13-8-2013 (Geen uitgeschreven tekst)

Welt.de 25-07-2013 Foto's uitgenodigde gasten te Bayreuth
Peter Wapnewski

Cirero's Machtsverdeling

Cicero pleitte voor een mengvorm van monarchie, aristocratie en volksvergadering waarin iedere groep het beste geven kan maar ook iedere groep niet de absolute macht krijgt, immers monarchie kan tirannie worden, aristocratie oligarchie en volk gepeupel. Alle drie moeten de deugd boven in het vaandel. Doch in de woelingen van 43 werd Cicero gruwelijk omgebracht.

Deutschlandfunk 5-8-2013

Staande Boe-vatie na de Bayreuther Ring 31-7-2013

Na de afgelopen eeuw-herdenking van de Sacre weet je hoe de geschiedenis kan oordelen: de domme mensen van ooit moeten het domme oude afschudden en het mooie nieuwe accepteren. Maar wie is er nu zo gek?

-----

Frank Castorf (van de Opera Berlijn) heeft met zijn regie in Bayreuth beroepsmatig gefaald in het grote geheel als in het kleine detail; dat schijnt niet slechts door foutieve kunstzinnige beslissingen doch uit desinteresse aan Wagners Werk, uit onkunde en uit maar-wat-aan-rotzooien.

Beroepsmatig:

• Siegfried smeedt geen zwaard maar bouwt een (AK47) Kalashnikov. Best goed maar dat moet je hem even later niet met een middeleeuws wapen laten opkomen!
• De begeerte naar goud voorgesteld door die van olie. Best goed maar dan moet je even later niet Mime goudbaren uit de benzinepomp laten trekken die nog drijven op de olie ook! 
• Rheingold aan Route 66 motel 1980 in Texas.
• Walküre in Aserbaidschans Baku om 1950.
• Siegfried aan Berliner Alexanderplatz. Twee parende krokodillen. Eten een levend meisje op. Wotan en Erda smikkelen Italiaans en hebben orale sex. Brünnhilde ontwaakt in een communistisch land.
• Götterdämmerung aan Wallstreet. Oost-Duitse punks zuipen bier.
• Wotan als maffioso.

Wel goed:

Pilsje?

Alexander Denic als decorbouwer naast Kirill Petrenko als dirigent zijn hier de ware meesters. De werelddraaischijf is indrukwekkend. Een grindachtertuin naast een Dönertent voor de Nornen die een soort Voodoo bedrijven. De Christoverpakte Rijksdag die de Beurs NY blijkt. Het voormalig DDR-bedrijf Buna voor chemische producten. En dat alles in een toneel!

Kan hij wel wat?

Maar Castorf had daar allemaal geen oog voor, hij wordt banaal. Niet de politieke systemen corrumperen de mens maar de mens zelf is van geboorte corrupt. Ja, wie anders dan? Alle personages zijn zo eendimensionaal als graffiti, dus de psychologische, historische en mythologische dimensie is compleet genegeerd. Hij moet Wagner uit een foldertje kennen...

Petrenko heeft wel degelijk oor voor muzikaal detail en voor de zangers niets dan lof.

-----

Het is Dr. Herman Hoelen, de vroegere voorzitter van het Wagnergenootschap Amsterdam (nu Nederland) die mij persoonlijk zei alhoewel vanaf 1952 te Bayreuth gevisiteerd te hebben er nu maar voorgoed vanaf zag als de contrahenten in stukken magazijn- of loodgietersjassen rondlopen. Een ander verklaarde ooit bij ons niet naar opera's te gaan omdat elke enscenering toch teleurstelt, immers een budget is beperkt zodat er altijd hiaten in conceptie vallen. Als de vertolking als hierboven goed wordt beoordeeld resteert gewoon de muziek-CD als de beste Wagnergenieting voor dag en nacht.



BRON:
Deutschlandfunk 1-8-2013
BR Klassiek 3-8-2013
Bloomberg 1-8-2013
Intermezzo 27-7-2013  foto's

De muzikale kant van Hans Maier, zijn inzet voor Bayreuth en Richard Wagner

Wagner en Bayreuth behoorden, toen ik Beiers Cultuurminister (1970-1986) was, natuurlijk tot mijn werkterrein. En als ik geïnformeerd heb hoe de zaken er voor stonden stiet ik op een heel kritische situatie die ik niet kende. Men had al twee partituren verkocht en de financiering van de Festspiele was in hoge mate in gevaar. En het was onzeker hoe het überhaupt met de Festspielen verder moest. En dan heb ik de belanghebbenden of de komende belanghebbenden, namelijk de stad Bayreuth, het district  Oberfranken, de vrijstaat Beieren en de Bond bijeengebracht. Mijn relaties waren van voordeel. In de Bond was toen Maihofer minister van Binnenlandse Zaken en wij waren beiden moderatoren van de Studiestichting. Zodoende was een telefoontje genoeg. Met Goppel lag het moeilijker maar ik heb hem duidelijk gemaakt dat Richard Wagner, ofschoon de Munchenaren hem niet mochten, toch een stuk Beierse traditie geworden is, door koning Ludwig II, en dat men Bayreuth niet mocht laten ondergaan. De Bayreuther Oberburgermeister was een heel plooibaar mens en het district Oberfranken deed zonder meer mee. Ten slotte werd het het moeilijkst met de zogenaamde stammen in het Wagnergeslacht. Dat is me toch een Atridenfamilie! Maar we hebben het voor elkaar gekregen, na enige jaren is de Wagnerstichting werkzaam geworden hierop berusten tegenwoordig de Festspielen. Dus dit is gegarandeerd tot de Jongste Dag vooropgesteld dat niet iemand onverwachts uittreedt.

Hans Maier

Ja, ik heb Wagner niet slechts gehoord maar ook gelezen en ik was voor alles door zijn werk "Het Jodendom in de Muziek" ontzet. En een beetje kan je dit in de muziek ook horen. Ik heb aan de piano al vroeg de hele Wagner ouvertures voor ogen en in oren gehouden en ik was natuurlijk enthousiast maar na de oorlog kreeg ik toch twijfel voor alles als toch beetje bij beetje uitkwam hoe nauw de verbinding van "oom Wolf", zeg Hitler, en Winifred Wagner op de groene heuvel geweest is. Maar dan kreeg mijn gedachte toch de overhand deze traditie in ieder geval te behouden, het zou een groot verlies zijn als zij verloren ging. En ik ben dan ook heel verheugd dat het toch gelukt is deze stichting te laten functioneren. Ik heb dan ook de legendarische Ring gehoord met Patrice Chéreau en dat was me een ongelofelijke gebeurtenis, daar stonden naast mij het hoofd van de Beierse Staatskanselarij en floot op een sleutel en het was een geweldig tumult en mijn vrouw en ik, wij stonden erbij en applaudisseerden! Er was geen handgemeen. En tot geluk had dan Wolfgang Wagner ook een vorm gevonden altijd maar tijdgenoten aan te trekken en nieuwe accenten te zetten.

Ofschoon, de lichamelijke strijd zou ik gewonnen hebben! Dat eens een vriend van mij heeft gezegd: nou ja, als je een beetje oefent zou je nog een goede hit kunnen worden! Maar dat was in mijn vroege jeugd, ja.

"Politiek is Mensenwerk"
De politicoloog en CDU-politicus Hans Maier geïnterviewd.
Deutschandfunk 27-6-2013

Rita Reys op de Deftige Debating Academie

Op de vaste avond van de Academie, onze debatingclub, op het R.K. St.-Ignatiuscollege te Amsterdam voor de H.B.S. hoogste klassen, moesten wij als bestuur, waarvan in de jaren 1960-1961 Paul Woltering voorzitter en ik secretaris waren, een half uur vooraf wat zaken op orde brengen: de tafeltjes en stoeltjes schikken, de bestuurstafel van een groen kleed voorzien en een glazen asbak neerzetten voor de moderator, de directeur van de H.B.S. pater Dr. Chr. Jansen S.J. 

De rituele betekenis van de asbak wordt ons thans duidelijk als de zeergeleerde Heer Jansen na de opening van de zitting een bolknak uit het folie haalt en aansteekt. Met dezelfde lucifer toucheert hij het folie in de asbak wat onmiddellijk in brand vliegt en een steekvlam veroorzaakt de lucht in, gedurende zeer korte tijd. Wij waren gebiologeerd door deze scheikundige oxidatie.

Het was dan nog muisstil, wij praatten weliswaar met elkaar doch de levendigheid van de zitting moet nog gebeuren. Veel gedisciplineerder dan de hoogste Gym-klassen die ook in de retorica leren, met als moderator pater Cornelissen S.J. waar met een uitbundig theatergeschreeuw en -gekrijs elke spreker werd belaagd. Hier niet, wij waren nette beschaafde heertjes.
Dus zetten wij de radio aan met als zangeres Rita Reys. Jazz is helemaal niet mijn smaak maar de stilte te breken en wat gezelligheid te hebben was ons bestuur best goed. De moderator moest nog komen.
Een aantal weken is dit zo muzikalerwijs gegaan totdat in het laatste woord een nette scholier de mening uitte dat de Academiezaal (op de zolder van De Fabriek) het binnentreden onder de tonen van de zangeres niet gewenst is. Nou vraag ik je, het is hier toch geen religieuze bijeenkomst? Er was geloof ik geen oppositie, dus het besluit was genomen geen radio meer aan te doen.

Natuurlijk moest ik dit in de notulen opnemen, het met mijn schoolse handschrift voorziene zware folioboek dat ik op de reünie van 16-9-1995 nog heb kunnen inzien.

Jazz-zangeres Rita Reys overleden

Huub Mous - Modernisme in Lourdes, Gerard Reve en de secularisering

Oproep tot Voorintekening

20 juli 2013


(Mij gaat het niet zozeer om Reve, ik heb zeer weinig van die knaap gelezen, wel ligt het mij na aan het hart hoe in en na de afbraak van het Heilige Roomsche Leven er een ziener opstaat die nog kan theologiseren ook, bizarre gedachtenstromen produceert die weliswaar ver van mijn bed zijn maar die ik toch de moeite waard vind om te bestuderen. Het weblog van Huub Mous was mij daarvoor de aangewezen plaats. Josz-Vosz)

 

Geachte lezer van dit weblog

door Huub Mous

 

 

Uitgeverij Aspekt wil mijn manuscript Modernisme in Lourdes, Gerard Reve en de secularisering gaan uitgeven. Het boek zal in december verschijnen in een oplage van 1000 exemplaren (circa 270 pagina’s, verkoopprijs 20.00 Euro). Daarvoor is het wel nodig dat er voor 1 september a.s. 200 exemplaren op voorintekening door mij zijn verkocht. Daarom wil ik u vragen of u bereid bent dit boek alvast bij mij te bestellen. Zodra het verschenen is, krijgt u het – met een nota en zonder portokosten – toegestuurd. Mocht u belangstelling hebben, dan kunt u zich opgeven door een mail met uw naam en adres te sturen naar:

huub [apenstaart] huubmous [punt] nl

Hieronder vindt u een korte samenvatting van de inhoud en een cv. Bij voorbaat mijn dank en vriendelijke groet,

Huub  Mous

***

Modernisme in Lourdes

Gerard Reve en de secularisering 

 

Synopsis
Bij alle aandacht, die het heimwee naar het modernisme vandaag krijgt, is het katholieke modernisme van na de oorlog wonderlijk genoeg voor velen achter de horizon verdwenen. Die verdwenen utopie kwam niet alleen tot uiting in de progressieve stromingen van de naoorlogse theologie, die zijn bekroning vonden in het aggiornamento van Paus Johannes XXIII, maar is ook – of all places – in Lourdes terug te vinden. Dit boek is een zoektocht naar een verloren utopie, een vergeten toekomst die nooit heeft plaatsgevonden. De figuur Gerard Reve, die zich in de jaren zestig bekeerde tot het rooms-katholicisme is hierbij mijn gids. In dit boek wil ik het werk van Reve opnieuw bezien, niet alleen tegen de achtergrond van herinneringen aan mijn eigen katholieke verleden, maar ook in het kader van de ontwikkeling van het katholicisme na 1945.                                                                            
Nostalgie was een van mijn drijfveren bij het schrijven van dit boek, dat wil zeggen: een reflexieve vorm van nostalgie, zoals die beschreven is door Svetlana Boym in haar boek The Future of Nostalgia (2002). Maar daarnaast ook verwondering over de vraag, hoe het mogelijk was dat het katholicisme in de jaren zestig de afslag naar de mystiek heeft gemist, terwijl juist de mystiek over elders opbloeide, niet alleen in het werk van Reve, maar ook in de jeugdcultuur en de zogeheten ‘Oosterse Renaissance’.                   
In de recente biografie van Nop Maas komt dit perspectief amper aan bod. Nop Maas weet veel over Reve, maar weinig over het katholicisme. Ik wil op zoek gaan naar Reve, naar de plekken waar hij geleefd heeft en die hij bezocht: Betondorp en de Rivierenbuurt in Amsterdam, Greonterp en Blauwhuis in Friesland, maar ook Heiloo, Avila, Fatima en Lourdes. Kortom, plaatsen en bedevaartplaatsen die toevallig vaak ook plekken zijn die in mijn eigen leven van betekenis waren. Reve was op de vlucht voor de ziekte van de grote stad, zoals Jung die had herkend in de groeiende  goddeloosheid van de westerse cultuur. Maar Reve deed dat in een tijd waarin theologen juist de stad als een metafoor voor een nieuw soort seculiere religie gingen zien.
Maar daarnaast gaat dit boek vooral ook over tijd. Dat wil zeggen: de ervaring van de tijd zelf, niet alleen het verschil in tijdsbeleving tussen stad en platteland, maar vooral ook de verandering van tijdsbeleving mettertijd. In de jaren zestig veranderde er iets wezenlijks in de beleving van de tijd zelf. Een jonge generatie ontdekte opeens een vals bewustzijn van de tijd. Dat bewustzijn wilde men doorbreken met een overdosis authentieke ervaringen in het hier en nu.
Reve probeerde aan de beklemming van de valse tijdsbeleving te ontkomen door zijn toevlucht te nemen tot de religie, terwijl juist de religie door een jonge horde van maatschappijhervormers als hofleverancier van een vals tijdbewustzijn werd beschouwd. Maar ook de religie zelf raakte op drift in de draaikolk van de tijd. Kortom, tijd en religie raakten met elkaar in de knoop in het midden van the sixties.

Over de auteur 

Huub Mous werd in 1947 geboren in Amsterdam, waar hij ook opgroeide en zijn studietijd doorbracht. Hij is kunsthistoricus en publicist. In diverse functies was hij gedurende dertig jaar werkzaam in Friesland als organisator en adviseur op het terrein van de beeldende kunst. Hij publiceerde over diverse onderwerpen in tijdschriften en museumcatalogi, onder meer voor Kunst- en Museum Journaal, De Gids, Tirade en Museum Boijmans van Beuningen. In 2000 was hij artistiek leider van het Frysk Festival. Van 2001 tot 2007 was hij docent bij Academie Minerva in Groningen. Op uitnodiging van het Fries Museum stelde hij in 2008 de tentoonstelling samen De kleur van Friesland, beeldende kunst na 1945. Dat was ook de titel van het boek dat in dat jaar verscheen bij de Friese Pers Boekerij. In 2005 verscheen van zijn hand: Reizen door de tijd, publieke kunst in Fryslân 1945-2005.  Zijn essay Slauerhoff en het onbehagen in de cultuur maakt deel uit van de bundel De fascinatie voor Slauerhoff (Uitgeverij Bornmeer, 2011). In 2011 verscheen bij Uitgeverij Candide: Tegen de tijdgeest, terugzien op een psychose, met als coauteurs Egbert Tellegen en Daan Muntjewerf (besproken in: VPRO Boeken, 8 januari 2012). Sinds 2006 schrijft hij dagelijks een weblog op zijn internetsite (www.huubmous. nl).

Drie memorabele Lezingen in het Goethe Institut 80er - Sebastian Haffner - Lew Kopelew - Hans Mommsen (+ Hans Keilson)

Schreef ik al over de Wagner-200 (hlink) in het Goethe Institut Amsterdam, ik moest onwillekeurig denken aan een aantal lezingen die ik in deze fraaie zaal van het historische grachtenpand te Amsterdam heb gevolgd in de 80er vorige eeuw. Zij staan mij nog bij als gister maar ik bespaar mij de moeite om in mijn archief te duiken aangezien het niet zozeer gaat om de inhoud als wel om de directe verschijning. Zo weet ik momenteel niet alle juiste data maar dit is niet onoverkomelijk.

Sebastian Haffner, geboren als Raimund Pretzel en gepromoveerd jurist sprak over zijn in 1978 uitgegeven essay Anmerkungen zu Hitler. Haffner heeft een vrij forse gestalte en een groot hoofd. Zijn stem is bescheiden en vrij zacht, hij glimlacht. (Niet dat Amerikaanse glimlachenderwijs spreken met tandpasta.) De man gaf ter zake kundige informatie waarna er gelegenheid was tot het stellen van vragen. Die bleven ook komen, ook van vragen kan je leren. Maar dan opeens vraagt een wellicht Joodse vrouw of hij ook het boekje van een zekere Stein kent? "Ich kenne den Stein zwar wohl sondern habe sein Werk nicht hier verarbeitet." Daar bleef het bij maar mij bleef bij dat een stomme vraag een zo knappe spreker bepaald schade kan doen na zoveel goede dingen die hij ons reeds schonk. Heeft ze zelf aan de afgelopen woorden dan niet genoeg gehad?

Haffner werd wel als commentator gevraagd bij de serie The World in War en bij een meerdelige film over het ontstaan van Pruißen.

Lew Kopelew van Joodse afkomst, gepromoveerd Germanist, sprak op 2 oktober 1989. Doel was inzage te geven in zijn omvangrijke studie over de Duitsers en Russen (hij was meer moderator dan onderzoeker). Als Kopelew spreekt in zijn toch wel vlot brabbelduits blijft hij zonder adem doorgaan, het is iemand die verbluffend goed thuis is in zijn eigen zaak. Een man van zo een internationale importantie meemaken is bijna een voorrecht!
Medio 90er las ik zijn discussie met Heinrich Böll waarin onophoudelijk, weer dat oneindige doorpraten, de totale corruptie van de maatschappij Sovjet Unie aan de kaak werd gesteld, zeg maar honderden kaken. Het is onbeschrijfelijk.

Heinrich Böll Lew Kopelew Heinrich Vormweg - Anti-Kommunismus in Ost und West (dtv München juni 1984, © 1982) Twee gesprekken.
Deutschlandfunk 9-4-2012 Vermittler in Krieg und Frieden - 100e Geboortedag.

Hans Mommsen, achterkleinzoon van Theodor, gepromoveerd historicus. De man was net met de sneltrein uit Keulen aangekomen en dus wat buiten adem. Gelukkig dat wij niet hoefden te wachten.
Ik zei al, het eigenlijke onderwerp weet ik nu niet, ik heb mijn aantekeningen niet gepakt, wel dat de tekst snel afboog naar de allang in de belangstelling staande en verhitte Historikerstreit waarin prof Ernst Nolte (geb. 1923) gangmaker is geweest. Mommsen liet met ironie blijken deze affaire maar iets voor ouderen te vinden. Was deze Nolte maar in het Goethe Institut gekomen doch dat zal bij het publiek wegens de academische lading dezer discussie wel niet zo goed gevallen zijn, laat staan begrepen. Voor mij is het ook moeilijke kost.

Ik studeerde in Theodors Römisches Strafrecht met steeds de indeling per onderwerp in Koninkrijk, Republiek en Keizerrijk.

Lezing 16-3-1989 in Goethe, inschrijving verplicht. Hem gingen vooraf Otto von der Gablentz, prof George L. Mosse en prof. Dr. Lutz Niethammer.
Ook op de UvA bijeenkomsten vanaf april 1988, grote belangstelling!
"De strijd" begon met een artikel van Jürgen Hamermas in juli 1986.


Toevoeging (28-8-2019)
Hans A. Keilson over zijn Sequentielle Traumatiserung (diss. 1979) met onderzoek van 200 Joodse weeskinderen na 1945. Lezing Goethe-Instituut 8 februari 1988. De meeste wezen werden ondergebracht bij protestantse gezinnen met als tweede katholieke. Op twee na behielden ze hun nieuwe geloof. Aan het eind nog razend snel de affaire Anneke Beekman.